Velaquí o último programa deste curso d’O fondo do aire é vermello. Desta volta improvisamos un especial dedicado aos músicos que nos acompañarán este sábado 11 de xuño na festa de aniversario do Cineclube, pero tamén aos que estiveron connosco en edicións anteriores ou os que quereríamos escoitar nas vindeiras. Escoitade embaixo a Malandrómeda, Das Kapital, Urro, Los Carradine, Emilio José ou Ataque Escampe. Querémosvos:
(Á esquerda, o Centro Social Okupado As Atochas. Á dereita, casas históricas do barrio de Monte Alto, escenario da represión fascista, xa derrubadas polo Concello da Coruña, gobernado por PSdeG e BNG en coalición)
O capitalismo delincuente asaltará de xeito inminente o Centro Social Okupado As Atochas, na Coruña. O Cineclube de Compostela solidarízase coa asemblea que xestiona o local e chama á resistencia: porque a propiedade privada non é un dereito, senón un roubo. O Cineclube colaborou en numerosas ocasións cos compañeiros das Atochas e de maneira conxunta preparamos un ciclo sobre o cineasta senegalés Ousmane Sembene, unha mesa redonda sobre a barbarie que leva canda si o concepto de dereito de autor no réxime neoliberal ou a presentación do libro colectivo Non conciliados. Argumentos para a resistencia cultural. No volume participa o propio Centro Social cun texto agromado da asemblea. Nestas horas difíciles amosamos o noso total apoio e solidariedade á resistencia contra a especulación.
En 1986, un mozo, cineasta de Orleáns, Dominique Emard, realiza J, un filme de vinte minutos tirado dun anaco de L’Arrêt de mort de Maurice Blanchot. Escribiulle ao autor, via Gallimard, por pedirlle autorización para a súa difusión en circuítos non comerciais. Velaquí a notiña que recibiu á volta do correo. O sobre leva un carimbo datado o 16 de agosto. O título é obra da redacción [de Trafic].
«Querido señor,
O libro recente de Deleuze sobre Foucault, tróuxome á memoria un texto de antano (que sen dúbida vén en L’Entretien infini) titulado “Parler (écrire), ce n’est pas voir”. De aí o meu desacougo cando vexo o escrito pasar ao visíbel. Mesmo a lectura en voz alta me pon medo. No intre mesmo de ver a luz ese texto, que ten perto de corenta anos, France Culture (coido), propúxome darllo a ler a un actor. Recusei, aínda que mo pediu un amigo.
Cos meus libros houbo excepcións, mais non autorizadas. E a ORTF [Office de Radiodiffusion Télévision Française] tirou un pequeno filme de Thomas l’Obscur (La Mort d’Anne) con imaxes a cor e a voz de Lonsdale. Queixeime en van. A partir disto, decateime de que eu non era “propietario” destes textos, e de que, en tanto autor, non posuía dereito ningún sobre eles, so condición precisamente de que non se me pida autorización.
Daquela, non me pregunte. Faga coma se houbera moito tempo da miña morte e fose incapaz de lle dar o meu parecer dende ultratumba.
Doutro xeito, cumpriría falar con Gallimard, que posúe o “copyright”, logo a metade dos dereitos de autor. Descoide. Faga coma se eu tiver, se non as dotes, polo menos a idade de Homero.”
Maurice Blanchot
(Publicado en Trafic, no.49, primavera 2004. Texto en pdf aqui)
«De parte de Ataque Escampe (se ben con retraso, xa que o xuízo debeu ter sido xa) expresamos a nosa solidariedade co Cineclube. Pois iso. Saúde e/ou barbarie, adiante!»
Dende a nosa proposta de loita por uns outros xeitos de facer educación, entendemos que esta debe construirse na interacción e a concientización como canle para chegares ao cambio social. É, sen dúbida, nesa construcción onde a libre circulación da cultura ocupa un lugar indispensabel.
Achegámovos as nosas voces para unirmos: Compartir non é delito!
Desde Estaleiro Editora queremos amosar-vos a nossa solidariedade e oferecer-vos o nosso apoio para o juízo do vindeiro 10 de maio.
Somos conscientes do que supom um acontecimento tal para todas as pessoas que trabalhamos nessa frágil margem na que o sistema capitalista nos deita quando nom estamos dispostas a passar polo aro de copyrights, dereitos de autor e demais obstáculos para a livre circulaçom das ideias.
Em Estaleiro Editora aplaudimos o jeito de trabalho impecável que tem levado até a data o Cineclube de Compostela e asumimos a sua política respeito das licenças como única possível para umha difusom saudável dos produtos culturais.
Fica expressado portanto o nosso apoio e desde logo a nossa disposiçom a contribuír com os meios que estejam nas nossas mans para a vossa luta, que é tamém a nossa.
Compartir nom é delito. Nom à SGAE.
Saúde e abordagem
«Desde galiza independente, agência gráfica, solidarizamo-nos com o cineclube Compostela, autêntico referente na socializaçao do conhecimento e na democratizaçao do accesso às artes e à cultura.»
Mércores 22 de maio, ás 21.30h no Pichel Cor can que foxe
(Color perro que huye, Andrés Duque, Estado Español, 2011, 70′, VO)
Textos recentes
15 de maio de 2013: Atopar a voz, Ross McElwee [tradución de Álex Argibai]
8 de maio de 2013: Eu recordarei por vós, Juan Forn [tradución de Ramón Fernández Mariño]
1 de maio de 2013: VidaExtra, Ramiro Ledo / Montse Dopico / Malandrómeda
24 de abril de 2013: Torre Bela, Thomas Harlan, Paulo Branco, Serge Daney e Thérèse Giraud
17 de abril de 2013: Despois das ruínas, Gérard Wajcman [tradución de Cristina García Parga]
Subtítulos recentes
A marcha de Sherman (Sherman’s March, Ross McElwee, EUA, 1986) [tradución de Cristina García Parga e Álex Argibai]
Reminiscencias dunha viaxe a Lituania (Reminiscences of a Journey to Lithuania, Jonas Mekas, Reino Unido/RFA, 1972) [tradución de Ramón Fernández Mariño]
Torre Bela (Torre Bela, Thomas Harlan, Portugal, 1975) [tradución de Julio Vilariño Cabezas e Xan Gómez Viñas]
