
"O noso cinema incríbese na corrente de todos aqueles que loitan pola liberación de todos os oprimidos, pola abolición da explotación do home polo home. As súas obras recollen e proxectan aquelas formulacións teóricas e aquelas formas de loita que se enraízan nas máis amplas masas de traballadores e que as mobilizan. Este cinema nútrese das experiencias vividas pola clase obreira, da que é expresión."
"Cada filme do Colectivo de Cinema de Clase significa unha batalla e cada batalla planifícase con maior amplitude coa finalidade de acadar a vitoria final. O Colectivo de Cinema de Clase non pretende facer historia do cinema, senón que fai a historia co cinema."
"O Colectivo esfórzase por estabelecer unha relación dialéctica coa realidade da que nace; procura reflectila, pero, ademais e dobre todo, transformala... A súa alternativa radica en postular e practicar un cinema funcional, non formal, un cinema que é instrumento para a liberación das masas traballadoras. Realiza un cinema colectivo, pois nega a división social do traballo, considerando igualitariamente a todos os que interveñen en cada un dos seus produtos. Esta acción cinematográfica implica que as obras non se parcialicen, nin tecnica nin intelectualmente."
(Helena Lumbreras, sobre o Colectivo Cinema de Clase)
Mércores 7 de Novembro ás 22:00
Non se admite persoal
(No se admite personal, Antoni Lucchetti, Catalunya, 1968, 15′, VO)
O cuarto poder
(El cuarto poder , Helena Lumbreras, Catalunya, 1970, 37′, VO)
Cantata de Santa María de Iquique
(Cantata de Santa María de Iquique, Llorenç Soler e Jaime Rodri, Catalunya, 1975, 20′, VO)

chuzame -