AmigosArchive for the ‘’ Category

A pedra do lobo

Martes, Xaneiro 28th, 2014

«Antes de nada darvos os meus parabéns tanto a ti como a Susi polo esforzo realizado e pola implicación nunha proposta onde hai tanto de vós. Mais estaredes conmigo que este filme é un proxecto que de por si é unha provocación aos estándares cinematográficos. Mais a pesar de notar ese desafío non sei se se logrou totalmente o pretendido e, quizais, ese punto de mira teórico leva a contradicirse coas imaxes. Porén, aínda así, a pesar deste fracaso (aparente) creo que é un filme que conduce, sen dúbida, cara novos camiños. E eu, persoalmente, tomo nota.

Entrando polo miúdo neste punto é a proposta de celebrar que vas a facer unha película sen historia. Obviamente, e non podía ser doutro xeito, é unha posición moi hábil para entrar na ficción. Mais aínda así non o fas moi convencido e sempre saen as costuras de instancias do documental. Está claro que a plusvalía cinematográfica de hoxe en día está en sacar réditos desa lameira onde se misturan a ficción e o documental.»

(fragmento da Carta de Xurxo Chirro a Alberte Pagán a propósito d’A Pedra do Lobo, 28/03/2011)

Mércores 29 de xaneiro ás 21:30 no Pichel
A pedra do lobo
(Alberte Pagán, Galiza, 2010, 111’, VO)
Con presenza do director

 

Chuzame! A Facebook A Twitter

Grecidade (vídeo completo)

Xoves, Novembro 7th, 2013

Grecidade (Pablo Cayuela, 2013, 35′) foi proxectado no Cineclube de Compostela este pasado mércores 6 de novembro, acompañando un pequeno concerto de Das Kapital, a banda compostelá na que se centra este traballo.

Queremos agora achegar o vídeo en aberto para todo aquel que non puidera asistir á sesión ou queira dispoñer del baixo licenza Creative Commons. Podedes velo no reprodutor que encabeza este post ou a través da seguinte ligazón:

https://vimeo.com/pablocayuela/grecidade

■ Consulta a sección Vídeos deste blog ou a nosa canle de Vimeo para ver todas pezas compiladas até o de agora.

 

Chuzame! A Facebook A Twitter

Verán

Venres, Xuño 28th, 2013

Prezadas socias: o Cineclube de Compostela dá por rematada a tempada 2012/2013 e interrompe a súa programación regular durante os meses de xullo e agosto. Voltamos en setembro con novas proxeccións das que vos daremos conta, no seu momento, polas canles habituais. Grazas a todas pola vosa asistencia e colaboración.

 

Chuzame! A Facebook A Twitter

«Montar sen deixar de desmontar»

Luns, Xuño 17th, 2013

«Montar sen deixar de desmontar». Así define Alfonso Camacho o seu traballo de rexistro dos obradoiros de flamenco impartidos no centro social okupado e autoxestionado Fábrica de Sombreros, entre febreiro e maio de 2009. Antes de se converter nun filme acabado, estas Notas sobre o flamenco que presentamos no Cineclube dán conta do mesmo proceso de aprendizaxe que comparten os alumnos que asisten a ese obradoiro semanal. A cámara tatexa, proba, trabúcase, exhíbese en bruto: «algo que se asemellaba co propio taller, onde cada palabra cantada estaba lonxe de ser un obxecto consumado»

(Ilustración de Neus Caamaño)

Mércores 19 de xuño ás 21:30 no Pichel
Notas sobre o flamenco [traballo en curso]
(Alfonso Camacho, Andalucía, 2013, 58′, VO)

 

Chuzame! A Facebook A Twitter

Cris Lores + Alberte Pagán + Urro

Domingo, Maio 26th, 2013

«Um dia Cris prestou-me umha cámara de Super 8mm para filmar umha bandeira de Israel que logo pretendíamos “queimar” no projector (para o início de Película urgente por Palestina). Por algum erro técnico, o rolo saiu da cámara tam virge como entrara, agás uns poucos planos que Belén Veleiro rodara com anterioridade. Visto o resultado, e como acto lúdico e didáctico para o filho de Cris, ou quiçá por aburrimento, o neno e mais eu pugémo-nos a rascar e perforar a emulsom negra da película para ver que dava isso na pantalha. Acabada a breve projecçom, esquecim-me da película, que cria no lixo, até que tempo despois vejo-a renascer como a fermosa 8, que tira vida do plástico morto e cores de onde só havia sombras. Em 8 Lores fai coas images rascadas o que pretendíamos fazer inicialmente coa bandeira de Israel: ralentizá-las, queimá-las, distorsioná-las. Mas 8 é umha obra efémera por natureza, porque cada projecçom implica umha perda de “massa muscular”. Tampouco nom tem umha estrutura e umha duraçom fixa, porque para o cineasta-projeccionista cada actuaçom é única: a película original é umha partitura minguante que Lores interpreta de cada vez. Existe o registro videográfico dalgumha destas “interpretaçons” (umha delas sobre as images de Eclipse metanoico no festival (S8)), mas estes sucedáneos nunca poderám substituir a experiência do “directo”.

A paulatina e inevitável desapariçom do material de 8 topou um acougo na acertadamente titulada Alzheimer (2013, 8’). A música de Urro dá-lhe um toque de inquietude à beleza dumhas images que surgem do celuloide que se destrue: o material desaparece para produzir essas cores intensas que o acabarám imortalizando. Como as fotografias de (nostalgia) (Frampton), que ardem e se perdem para sempre ante os nossos olhos ao tempo que ficam registradas e imortalizadas na película.»

(fragmento de Cris Lores. O home da cámara, texto de Alberte Pagán que poderedes ler completo na sesión do vindeiro mércores)

Mércores 29 de maio, ás 22.00h no Pichel
Virando
Ventana
See the Sea
LimpaParaBrisas
Ponte Quieta
Cielulosas
Corpi in movemento Due
Nueve
8
(Cris Lores, Galiza, 2007-2013, 75′, VO)
Presentada por Alberte Pagán. Coa presenza do director e a música ao vivo de Urro.

 

Chuzame! A Facebook A Twitter

Agradecemento…

Venres, Febreiro 8th, 2013

…a Baleiro, polo préstamo do seu proxector durante as dúas sesións nas que tivemos que levar a reparar o do Pichel. Xa o temos de volta. Gracias pola axuda, compañeirxs.

 

Chuzame! A Facebook A Twitter

“Eu acho que há cineastas que não têm a coragem de não fazer filmes”

Xoves, Decembro 6th, 2012

Achegamos a entrevista que lle fixeron Martim Paradelo e Xiana Arias a Pedro Costa o pasado 16 de novembro, con ocasión da visita do cineasta á cidade para recibir o Premio Cineuropa. A versión impresa da mesma sairá publicada no vindeiro número do xornal CNT.

Pedro Costa começa a sua carreira desde uma cinefília apaixoada, desde o virtuosismo estético de O sangue, mas já desde o seu segundo filme, Casa de lava, decide colocar a sua câmara ao lado das pessoas marginais, neste caso a imigração ilegal, no que deixa evidência de como não é possível ficar impássível ante determinadas situações sem anular-se como ser humano. Ossos supõe a sua primeira aproximação à marginalidade da droga. Enquanto filma no degradado bairro das Fontainhas, com uma equipa de dúzias de pessoas, a protagonista do filme, Vanda, heroinômana real, adverte-lhe de que esta a fazer um filme falso, e insta-o a filmá-la no seu quarto, a sua vida, ele só. Assim nascem No quarto da Vanda e a posterior Juventude em marcha, dois cantos monumentais à dignidade humana. Tem-se valorizado a maneira em que Pedro Costa dignificou a pessoas como a Vanda e o Ventura nestes filmes. Nada mais falso. A Vanda e o Ventura dignificam-se a sim próprios a través do dispositivo de Costa. As personagens destes filmes são habitantes da fronteira, vítimas de um sistema que padecem dia a dia, que os enferma e os destrói, mas a câmara do cineasta, o seu enquadre monumental, o seu ritmo que é o mesmo que o da vida, impõe o máximo respeito, dá-lhes o espaço para se reivindicar humanos, sem sombra de hagiografia, sem resto de discursos panfletários insultantes. Só vida.

■ Ler entrevista completa en pdf

 

Chuzame! A Facebook A Twitter

Octavio Getino (1935-2012)

Venres, Outubro 5th, 2012

Chuzame! A Facebook A Twitter

Chris Marker (1921-2012)

Luns, Xullo 30th, 2012

Tirado de L’attrapeur d’images, Alexandre Kha, 2009.

-

Subtítulos en galego do Cineclube de Compostela de filmes de Chris Marker:

2084 (2084, Chris Marker, Franza, 1984) [tradución de Ramiro Ledo Cordeiro]
Deica logo (À bientôt, j’espère, Chris Marker e Mario Marret, Franza, 1968) [tradución de Iván García Ambruñeiras]
Escala en Dubai (Stopover in Dubai, Chris Marker, 2010) [tradución de Xan Gómez Viñas]
O fondo do aire é vermello (Le fond de l’air est rouge, Chris Marker, Franza, 1977) [tradución de Daniel Salgado]
Gatos pendurados (Chats perchés, Chris Marker, Franza, 2004) [tradución de Xan Gómez Viñas, María Gordillo Mira, Ramiro Ledo Cordeiro e Mila Pérez Arias]
O peirao (La jetée, Chris Marker, Franza, 1962) [tradución de Bernanrd Henry-Levy]
Sementes de decembro (December Seeds, Chris Marker, 2009) [tradución de Iván Cuevas]
Sen Sol (Sans soleil, Chris Marker, Franza, 1983) [tradución de Daniel Salgado]
A tumba de Alexandre (Le tombeau d’Alexandre, Chris Marker, Franza, 1992) [tradución de Xiana Arias Rego]

 

Chuzame! A Facebook A Twitter

Os dez violentos anos de Ataque Escampe

Venres, Abril 20th, 2012

Parabéns, amigas. Ataque Escampe celebran hoxe o seu décimo aniversario cun concerto na Sala Moon (República Arxentina, 35) no que repasarán as cancións máis célebres da súa violenta década. Estarán acompañadas na música por Vicky Polard e Fununcan, a partir das 22.30h, e dende o Cineclube de Compostela, como temos case a mesma idade, sumámonos á festa coa proxección dos Fluxfilms durante o concerto de AE. Non faltedes!

Venres 20 de abril ás 22.30 na Sala Moon
Vicky Polard
Fununcan
Ataque Escampe + Fluxfilms (1962-1970)

Chuzame! A Facebook A Twitter