‘Dont Look Back’
BBC 4: Como reaxiu Dylan ao ver Dont Look Back?
DA Pennebaker: Fatal. Ensinámoslla nos Anxeles nunha pequena sá de proxección que alugara. A peor sá de proxección que nunca tivera, a cousa nin ía sincronizada a meirande parte do tempo. Vimos o filme e até a fin estivo de pe cun cuaderno amarelo no que ía tomar notas. Non tomou ningunha. Só dixo "Ben, vimos o filme agora, e imos ter outro pase mañá, e vou tomar notas para pensarmonos que é o que precisamos de arranxar". Iso púxome de baixón, de certo.
BBC Four: Que foi do que non gustou?
DA Pennebaker. Non creo que o soubera. Estaba simplemente abrumado. Viuse como se estivera nu na rúa. Non pensara que un filme puidese ser tan revelador. Sempre tivo ese rollo, como Ginsberg e Kerouac, de que se un garda as costas e non di nada a xente non vai saber de certo se és demócrata ou republicano. Pensaba que estaba protexido e de súpeto viuse a si propio, totalmente espido. Non creo que a meirande parte da xente o vexa, mais foi o que el viu. Así que a botamos outra vez ao día seguinte. Á fin, saltou co cuaderno, que seguía baleiro, e dixo "Perfecto". Así foi.
(D. A. Pennebaker, en entrevista para a BBC Four en 2005. Podedes ler a entrevista completa en inglés premendo aquí)
Mércores 12 de Marzo ás 22:00:
Dont Look Back
(Dont Look Back, D. A. Pennebaker, EUA, 1967, 96′)
chúzame - 
castrov Said,
marzo 13, 2008 @ 2:03 pm
Darkness at the break of noon
Shadows even the silver spoon
The handmade blade, the child’s balloon
Eclipses both the sun and moon
To understand you know too soon
There is no sense in trying.
Pointed threats, they bluff with scorn
Suicide remarks are torn
From the fool’s gold mouthpiece
The hollow horn plays wasted words
Proves to warn
That he not busy being born
Is busy dying.
Dylan, mátasme ao cantar isto. E que lle dean polo cu á expo de Zaragoza.