e foron todos cear xuntos…
"De volta de Florencia, eu escribira este artigo “Por un novo cinéma verité” (France Obsrvateur nº 506, 14 de xuño de 1960). E a Rouch propúxenlle daquela que fixeramos un filme en Francia sobre o tema que me impuxera a min mesmo: “Como é que vives?” . Este proxecto era á vez focalizado e completamente impreciso. Focalizado porque podía expresalo en tres liñas, e por outra banda foi en tres frases como llo expuxen à Anatole Dauman para suxerirlle que fose el o productor. É un asunto dabondo aberto para abarcar ó mesmo tempo os problemas materiais/económicos e morais/psicolóxicos. Era un tema que me atinxía directamente porque nesa época eu mesmo me facía esa pregunta e, no fondo buscaba unha resposta a través dos outros. Pero o que máis me interesaba do proxecto, eran as formas dos diálogos, esa palabra que o novo cinema falado aportaba a maiores. Era vagamente sonoro, facía ruídos, sons, mais nunca fora a expresión dunha palabra, dun pensamento, dun individuo. Por suposto decatábame de que só Jean Rouch podería levar comigo este experimento ata o final."
Edgar Morin nunha entrevista a Mohand Ben Salama para CinémAction, nº 81. Jean
Rouch ou le ciné-plaisir, dirixida por René Predal. Outubro de 1996,
París. Podedes descargar o texto enteiro, traducido por Mila Pérez Arias dende o francés acó.
chuzame -