Cineclube de Compostela

Estetizada ou histerizada polo cinema, a cidade
muda nese retrouso de olladas que me fai señas.
O que non deixa de ter consecuencias en canto
ás representacións que podemos ter dunha cidade,
esta ou aquela; tampouco en canto á distancia
que o cinema crea entre cidade filmada e cidade
de experiencia vivida. (...) En tanto espectador,
o que me separa do ser humano da cidade (que
continúo a ser aínda que o poña entre paréntese
nunha sala de cinema) é o non aturar sinxelamente
a representación da indiferenza. O cinema precisa
dunha ollada que teña unha direción (un senso),
que dúas olladas non só se procuren, senón que
se crucen. Precisa amor, desexo, intensidade.
Cómpre daquela denantes de nada que a
indiferenza relativa do espectador, raramente
superada a priori, sexa derrotada polo traballo do
filme, até mudar en contradición.

Jean Louis Comolli, “A cidade filmada”

chúzame