santa clara, 21, 15704, santiago de compostela, galiza cineclubedecompostela@gmail.com
■ Preme na imaxe para descargar a Folla do Cineclube repartida na sesión do 25 de xaneiro.
■ Recordade que podedes acceder a textos editados anteriormente polo Cineclube na sección Textos deste mesmo blog.
Arqueoloxía do cine, propoñen Kevin Bronlow e David Gill, como fundamentación da súa mirada. Unha mirada capaz de revelar ángulos escuros, de iluminar -con escenas do cotián e documentos descoñecidos- a personalidade creadora. En Unknown Chaplin, un documental producido por Thames Televisión en 1983, ambos autores ofrecen unha nova lectura sobre o palimpsesto que nos deixou Chaplin, cuxa obra contén imaxes asentadas no imaxinario colectivo. Non se trata dun estudo sobre Charles Spenser Chaplin, o ser humano que coñeceu a miseria e a estreiteza moral durante a súa infancia e mocidade, senón sobre o artista que denunciou coas súas películas os aspectos máis absurdos da nosa propia existencia. Os autores do documental propoñen ampliar a nosa mirada, co obxectivo de acadar as reviravoltas da creación, aquelas que na maioría das obras de Chaplin o amosan sempre como un supervivente: dos tropezos, da adversidade, da fame…
A poeta canadense Ann Carson revelaba que o seu encontro cos textos de Safo provocáronlle a sensación de “atoparme perante un encantador espazo en branco arredor do que podemos imaxinar toda a experiencia da antigüidade flotando. Inalcanzable”. Facer alcanzable o inalcanzable é o propósito que guía o documento que nos ofrecen Kevin Brownlow e David Gill, que ademais apóianse na voz de James Manson para guiaren o seu percorrido pola obra do autor de Tempos Modernos (Modern Times, 1932).
(Gorria, Ana. “Trátalos con cuidado”, en Rodríguez, Hilario J. (ed.) Elegías íntimas. Instantáneas de cineastas. Madrid: Documenta Madrid, Festival Internacional de documentales de Madrid- Ocho y Medio, 2008)
Mércores 25 de xaneiro ás 21.30 no Pichel
Chaplin descoñecido. Os meus anos máis felices
(Unknown Chaplin. My Happiest Years, Kevin Brownlow e David Gill, Reino Unido, 1983, 52′, VOSG)
O vindeiro mércores 18 de xaneiro, o Cineclube de Compostela acolle unha sesión especial construída arredor de Galicia, o filme incompleto de Carlos Velo que foi recuperado, en parte, en decembro de 2010. O traballo de edición sobre as distintas fontes que conteñen imaxes de Galicia permitiu a Pablo Cayuela, Ramiro Ledo e Margarita Ledo achegar, en marzo de 2011, unhas primeiras conclusións sobre as bobinas recuperadas polo profesor ruso Vladimir Magidov. Nesta sesión poderemos visionar parte dese labor de reconstrución, presentado polos seus autores, e considerar conxuntamente as diversas fugas e contradicións derivadas da montaxe hipotética dun dos principais piares do cinema feito en Galicia.
Logo da presentación abriremos o debate para quen queira facer algunha achega ou discutir as conclusións expostas. Animamos, por tanto, aos estudosos de Velo a asistir e compartir connosco os resultados do seu traballo.
Adxuntamos, por último, o texto de apoio que se repartiu na presentación deste traballo, no marco do XIII Congreso da Asociación Española de Historiadores del Cine: Aurora e melancolía. O cine español durante a II República (1931-1939).
Mércores 18 de xaneiro ás 21.30 no Pichel
Galicia 1936-2011. Estudos sobre o filme de Carlos Velo
(Ramiro Ledo / Pablo Cayuela, Galiza, 2011, 36′, VO)
+ Vertov en Blum. Unha investigación
(Vertov in Blum. An Investigation, Adelheid Heftberger / Michael Loebenstein / Georg Wasner, Austria, 2009, 14′, VOSG)
Presentada por Pablo Cayuela e Ramiro Ledo
■ Preme na imaxe para descargar a Folla do Cineclube repartida na sesión do 11 de xaneiro.
■ Recordade que podedes acceder a textos editados anteriormente polo Cineclube na sección Textos deste mesmo blog.
XANEIRO 2012
Mércores 11 de xaneiro ás 21.30 no Pichel
Unha carta de Greenpoint
(A letter from Greenpoint, Jonas Mekas, EUA, 2005, 80′, VOSE)
Presentada por Alberte Pagán
Mércores 18 de xaneiro ás 21.30 no Pichel
Galicia 1936-2011. Estudos sobre o filme de Carlos Velo
(Ramiro Ledo / Pablo Cayuela, Galiza, 2011, 36′, VO)
Vertov en Blum. Unha investigación
(Vertov in Blum. An Investigation, Adelheid Heftberger / Michael Loebenstein / Georg Wasner, Austria, 2009, 14′, VOSG)
Presentada por Pablo Cayuela e Ramiro Ledo
Mércores 25 de xaneiro ás 21.30 no Pichel
Chaplin descoñecido. Os meus anos máis felices
(Unknown Chaplin. My Happiest Years, Kevin Brownlow e David Gill, Reino Unido, 1983, 52′, VOSG)
■ Preme na imaxe para descargar o cartaz en pdf
Son un rexionalista, iso é o que son. Pertenzo sempre a algunha parte. Déixaseme caer en calquera lugar, nun lugar de pedra, seco, apagado, sen vida, onde ninguén quixera vivir –eu comezo a vivir, absorbendo todo, coma unha esponxa–. Non existe para min o internacionalismo abstracto. Tampouco conto co futuro: estou aquí e agora. Deberase isto ao feito de ter sido arrincado pola forza do meu fogar? É esa a razón pola que sempre sinto a necesidade dun novo fogar, porque non pertenzo en realidade a ningún lugar, agás a ese, a ese lugar que foi a miña infancia e que marchou para sempre?
Jonas Mekas, Diario de cine: el nacimiento del nuevo cine americano, Madrid: Fundamentos, 1975 (p. 9)
Mércores 11 de xaneiro ás 21.30 no Pichel
Unha carta de Greenpoint
(A letter from Greenpoint, Jonas Mekas, EUA, 2005, 80′, VOSE)
Presentada por Alberte Pagán
Diversos materiais arredor de A vida é nosa e Terra Natal, os filmes proxectados polo Cineclube de Compostela neste mes de decembro, sosteñen esta entrega d’O fondo do aire é vermello. Con textos de Jean Renoir ou Howard Zinn e a voz de Paul Robeson.
■ Os xoves ás 20:00, cada dúas semanas, na Radio Kalimera, no 107.9 do dial, ou a través da rede.
■ Descarga os arquivos dende archive.org en ogg ou en mp3
■ Preme na imaxe para descargar a Folla do Cineclube repartida na sesión do 21 de decembro.
■ Recordade que podedes acceder a textos editados anteriormente polo Cineclube na sección Textos deste mesmo blog.
Na articulación do selo Frontier Films, que se converte en pioneiro da produción independente de esquerdas, a marca de Strand traslada consigo non só o seu xa gañado recoñecemento como fotógrafo, senón tamén a súa preocupación pola posta en forma e a posta en escena, así coma o seu ideario a favor de que o medio se exprese. De novo, coma no caso de Vertov, a notación da cámara adquire a súa posibilidade máis singular no cine da realidade.
Native Land, un filme documento sobre a conquista da liberdade polo pobo americano, é o final do seu traballo cinematográfico. Realizado con material directo e con reenvíos a feitos coñecidos que só podemos ver convertidos en ficción ou reconstruídos, está considerado coma unha obra mestra no seu xénero. Un filme dialéctico en que se unen e confunden fluídos de augas, de grandes panorámicas e do traballo rural e industrial, con tramas de heroes e viláns que non son estraños entre si nin deixan fóra ao espectador. Todos os materiais confúndense a través dun minucioso sistema de transicións e sobreimpresións, para seren convocados coma un mesmo símbolo da construción nacional.
Ata que se produza o posible conflito entre pobo e dirixentes, un conflito que é consecuencia da persecución do movemento sindical que se produciu nos anos de 1930, coa liquidación física dos seus dirixentes, e a aparición dun clamor xeracional que tenta resituar en tempo presente a loita pola liberdade, a cámara, que empeza a traballar coma o sentido da vista, trata de axudarnos a ver. Na reportaxe periodística, a montaxe lóxica de secuencias lévanos cara ao efecto foto duns primeiros planos que nos amosan a proba do crime; por exemplo, no anaco de roupa no aramio de espiño despois do asasinato do negro que foxe dos pistoleiros, ou no ricto do pequeno granxeiro antes de expirar, coa cabeza machacada no río. Native Land pecha cunha sentenza que condensa o desexo de salvación colectiva fronte a masacres coma o que se nos fai lembrar no Chicago Memorial Day: “Nunca habemos esquecervos”.
(Margarita Ledo [2005]: Cine de fotógrafos, Barcelona: Gustavo Gili)
Mércores 21 de decembro ás 21:30 no Pichel
Terra natal
(Native Land, Leo Hurwitz e Paul Strand, EUA, 1942, 80’, VOSG)
Última parte dos concertos que celebraron o 10º aniversario do Cineclube o pasado 11 de xuño. Velaquí a música de Das Kapital.
Cortesía de Cris Lores, membro de Urro.
[Das Kapital (Festa do 10º aniversario do Cineclube de Compostela) en HD. Consulta a sección Vídeos deste blog ou a nosa canle de Vimeo para ver todas as pezas compiladas até o de agora]